cutie pie gets her oriental ass anal screwed after sloppy bj.xxx videos
stacy was cum crazed. https://nxxx.desi heeled slut feet ram jizz.
yourpornsite

- Advertisement -

“შევეცდები, ამერიკაში ქართული გარემო შევქმნა”-ინტერვიუ ფოთში, მშვიდობის კორპუსის ამერიკელ მოხალისესთან

ფოთში, მშვიდობის კორპუსის ამერიკელი მოხალისე მირანდა ლამბერტი, ორი წლის წინ ჩამოვიდა. მან კოლხეთის ეროვნულ პარკთან და არასამთავრობო ორგანიზაცია „დიოსკურიასთან“ ერთად არაერთი მნიშვნელოვანი პროექტი განახორციელა. მირანდა ივნისში ასრულებს აქ მოხალისეობრივ საქმიანობას. ის „აიპრესთან“ გულახდილად საუბრობს, თუ როგორი მოლოდინი ჰქონდა სანამ ჩამოვიდოდა, როგორი საქართველო დახვდა, როგორ გაუჭირდა თავიდან, მუდმივად კარიერაზე მზრუნავი საზოგადოებიდან, გულღია და სტუმართმოყვარე ქართველებთან შეგუება და რატომ შეეცდება ამერიკაში ქართული გარემოს შექმნას.


გვიამბეთ თქვენს შესახებ…

მე ვარ მშვიდობის კორპუსის მოხალისე. ჩვენი მიზანია ხელი შევუწყოთ მშვიდობას და მეგობრობას მთელ მსოფლიოში. ვარ ჩიკაგოდან. სანამ საქართველოში ჩამოვიდოდი, ერთ-ერთ დიდ კომპანიაში, სხვადასხვა პროგრამების მენეჯერად ვმუშაობდი. ჩემს ფუნქცია-მოვალეობაში, ახალი თანამშროლების დაქირავება, მათი კვალიფიკაციის დონის ამაღლებაზე ზრუნვა, ტრენინგების ჩატარება შედიოდა. რაც შეეხება განათლებას, დამთავრებული მაქვს ნიუ იორკის უმაღლესი სასწავლებელი.

რატომ აირჩიეთ მაინც და მაინც საქართველო?

საქართველო იმიტომ ავირჩიე, რომ აქ ხორციელდებოდა ის პროექტი, რომელიც საშუალებას მაძლევდა მემუშავა თემის განვითარების კუთხით, ასევე ადამიანური რესურსების კვალიფიკაციის ამაღლების მიმართულებით, რაც სწორედ ჩემი სფერო იყო და ჩავთვალე აქ შევძლებდი ჩემი თავის რეალიზებას.

სანამ ჩამოხვიდოდით, საინტერესოა რა ინფორმაციას ფლობდით უცხო ქვეყანაზე. შორიდან შექმნილი შთაბეჭდილება და დანახული რამდენად დაემთხვა ერთმანეთს?

როდესაც მივიღე დასტური საქართველოში გამგზავრების თაობაზე, დავიწყე ინფორმაციის მოძიება. ძალიან ბევრი რამ წავიკითხე და გავოცდი, ასეთი პატარა ქვეყანა რამხელა მრვალფეროვან ისტორიას და კულტურას იტევს. როდესაც ჩამოვედი, რეალობამ მოლოდინს გადააჭარბა, საქართველო ბევრად ლამაზი და შთმბეჭდავი აღმოჩნდა. ინტერნეტში საქართველოზე ძალიან მოკრალებულად ეწერა.

როგორია თქვენი თვალით დანახული სქართველო?

რატომღაც თავს წარმოვიდგენდი მთა-გორიან ადგილას, ვინაიდან როდესაც საქართველოზე ვეცნობოდი სხვადასხვა ინფომაციას, ძალიან ხშირად იყო ნახსენები მაღალმთიანი სოფლები და მეგონა ასეთ გარემოში მომიწევდა ცხოვრება. ჩემთვის ძალიან სასიამოვნო სიურპრიზი იყო, როდესაც შავი ზღვის პირას, საპორტო ქალაქში აღმოვჩნდი, რომელიც ბიომრავალფეროვნებითაა მდიდარი.

ნეგატიურ მხარეზეც ვისაუბროთ…

ერთადერთი ნეგატიური რაც შემიძლია ავღნიშნო, ეს არის ფოთი ზაფხულში, როდესაც კოღოები გაუსაძლის ხდიან ზაფხულით ტკბობის შესაძლებლობას ( იცინის).

ეს არის ერთადერთი უარყოფითი რაც დაინახეთ?

დიახ, ეს ერთადერთი ნეგატივია. აქ ბევრად მეტი პოზიტივი დავინახე ვიდერე უარყოფითი.

რომ შეგეძლოთ რას შეცვლიდით?

ვთვლი, რომ საქართველო ძალიან მნიშვნელოვან ეტაპზე დგას და ძალიან ბევრი პერსექტივებია მის წინაშე, როგორც ტურიზმის, ასევე ბიზნესის განვითარების კუთხით. ვფიქრობ, განსკუთრებით ქართველ ახალგაზრდებს აქვთ შესაძლებლობა, ჩაეჭიდონ ამ ბერკეტებს და დიდი როლო ითამაშონ ქვეყნის განვითარებაში, რაც ვფიქრობ საბოლოოდ საკმოდ პოზიტიურ ცვლილებამდე მიგვიყვანს.

თავიდან ხომ არ გაგიჭირდათ განსხხვავებული მენტალიტეტის და შეხედულბის მქონე ადამიანებთან მუშაობა?

მე მოვდივარ ამერიკული საზოგადოებიდან სადაც, სამსახური ითვლება მხოლოდ სამუშაო გარემოდ. იქ არანაირად არ არის იმის დრო თანამშრომლებს გაესაუბრო, მოიკითხო და ა.შ… ხოლო საქართველოში სამუშაო საათებში ქართველებს შეუძლიათ ერთმანეთისთვის დრო გამონახონ, რაც ერთგვარად აადვილებს მუშაობის პროცესს, ანუ თანამშრომლებთან არა მხოლოდ საქმიანი, არამედ მეგობრული ურთიერთობა, სამსახურში სიარულს სასიამოვნოს ხდის. ეს ჩემთვის ძალიან პოზიტიური აღმჩენა იყო.

ქართველები ამერიკელებისგან რადიკალურად განსხვავდებიან?

თვალშისაცემი განსხვავება, რაც შემიძლია ავღნიშნო _ ამერიკელები უფრო კონცენტრირებულები არიან თავიანთ პროფესიულ განვითარებაზე და მუდმივად ამ რეჟიმზე არიან გადართულები. ხოლო საქართველოში ადამიანები უფრო მეტ დროს ერთმანეთს უთმობენ. სამსახურის შემდეგ გადადიან მეზობლებთან, მიირთმევენ ჩაის, საუბრობენ სხვადასხვა თემაზე. ანუ აქ უფრო მეტად ერთმანეთით არიან დაკავებულები, ვიდრე საკუთარი თავით. ქართული სტუმართმოყვარეობა, განსაკუთრებული ფენომენია, თუ როგორ უღებს ქართველი ადამიანი გულის კარებს სრულიად უცხო ადამიანს და როგორ შეისისხლხორცებს მას. ჩემთვის ეს ახალი გამოცდილებაა, რომელსაც თან წავიღებ და შევეცდები ამერიკაში ქართული გარემო შევქმნა.

ამ ორი წლის მაანძილზე ალბათ ქართული კერძების მომზადებას ისწავლიდით…

ჩემი მასპინძელი, რომელსაც მამიდას ვეძახი, არაჩვეულებრივი კულინარია, უგემრიელეს ქართულ კერძებს ამზადებს, შემიძლია გამოვყო ლობიო, ხაჭაპური, ხინკალი, ნამცხვრები. ხშირად მასთან ერთად ვამზადებ კერძებს, ასე რომ ვისწავლე ლობიოს და ხაჭაპურის გაკეთება, ხინკალს ვერ შევწვდი ჯერჯერობით, რამდენჯერმე ვცადე და არ გამომდის.

რამე განსაკუთრებული ისტორია ხომ არ გადაგხდათ, რომელსაც ამერიკაში დაბრუნებისას ახლობლებს გამორჩეული ფაქტის სტატუსით მოუყვებით?

მახსენდება ერთი განსაკუთრებული დღე _ ორგანიზაცია „დიოსკურიას“ ოფისში ერთდროულად რამდენიმე პროექტის პრეზენტაცია გაიმართა. გავხსენით კომპიუტერის შემსწავლელი ცენტრი, „მწვანე ბიბლიოთეკა“ და ამერიკული ეკო-კლუბი. იყო ძალიან ბევრი სტუმარი, როგორც არასამთავრობო ასევე კერძო სექტორიდან. ერთმა კონკრეტულმა დღემ მთელი ორი წელი დაიტია, რაც ჩემვთის ძალიან უჩვეულო და შთამბეჭდავი იყო. ასევე დაუვიწყარი იქნება ჩემთვის ჩიკაგოში, ფოთელ მოსწავლესთან, არჩილ გვასალიასთან ერთად ჩატარებული ივენთი, საქართველოს თემაზე. არჩილი, კოლხეთის ეროვნული პარკის ერთ-ერთი „ნორჩი ელჩია“, რომელიც ამერიკის შეერთებულ შტატებში, მომავალ ლიდერთა გაცვლითი პროგრამის ფარგლებში იმყოფება. როდესაც შობა-ახალ წელს ჩემი ოჯახის მოსანახულებლად ჩავედი, გადავწყვიტეთ ორიგინალური საღამოს გამართვა, რომელზეც 70-მდე ადგილობრივი მაცხოვრებელი მოვიდა. მათ მივაწოდეთ ძალიან ბევრი ინფორმცია საქართველოს ისტორიაზე, კულტურაზე, ასევე დაინტერესების შემთხვევაში ერთგვარი რჩევა მივეცით წელიწადის რომელ დროს, რომელ კუთხეშია დასვენება მიზანშეწონილი. მე ქართული ტკბილეული_ ჩხურჩხელები მქონდა ჩამოტანილი და ყველას გავუნაწილეთ. სტუმრები ძალიან ნასიამოვნები დარჩნენ.

როგორც ვიცი დიდი ოჯახიდან მოდიხართ, გაგიჭირდათ მათ გარეშე უცო ქვეყანაში ყოფნა?

კი, ძალიან ძნელია. მყავს 5 და-ძმა, ზაფხულში სიურპრიზი მომიწყვეს, ჩამომაკითხეს. მინდა ავღნიშნო, რომ ის დამოკიდებულება რაც ოჯახის მიმართ ჩვენ გაგვაჩნია, იგივე დავინახე აქაც. ქართველები არა მარტო თავიანთ ოჯახებზე, არამედ ნათესავების ოჯახებზეც ზრუნავენ. მინდა გამოვყო ჩემი მასპინძელების როლო, რომლებიც მაქსიმალურად ცდილობდნენ რაც შეიძლება მარტივად მომხდარიყო ჩემი ადაბტაცია უცხო გარემოში და ორი წლის თავზე თამამად შემიძლია ვთქვა, რომ მათი დახმარებით, ამ დიდი საზოგადოების სრულფასოვან წევრად ვთვლი თავს.

მოგვიყევით საქართველოში თქვენს მიერ განორციელებულ პროექტებზე

კოლხეთის ეროვნულ პარკთან ერთად ახალგაზრდებს ეკოცნობიერების ამაღლებაში და საკუთარ თავში ლიდერის თვისებების გამოვლენაში დავეხმარეთ. „დიოსკურიაში“_ ძირითადად აქცენტი გაკეთდა იძულებით გადაადგილებულ პირთა, დასაქმებისათვის საჭირო უნარების განვითარებაზე. პარალელურად ჩართული ვარ პროექტში, რომელსაც ჰქვია „მოდი ვითამაშოთ ერთად“. ყოველწლიურად საქართველოს სხვადასხა ქალაქში, შშმ პირები და სკოლის მოსწავლეები ერთობლივად ერთვებიან სპორტულ, მუსიკალურ, შემეცნებით აქტივობებში.ეს პროექტი მიზნად ისახავს დაანახოს საზოგადოებას, რომ შეზღუდული შესაძლებლობები არ არსებობს და შშმ პირებსაც ძალიან კარგად გამოსდით ყველაფერი.

არ გაქვთ სურვილი გააგრძელოთ თქვენი საქმიანობა საქართველოში?

ძალიან დიდი სურვილი მქონდა გამეგრძელებინა მოხალისეობრივი საქმიანობა, მაგრამ ივნისში ვაგრძელებ სწალას და აქედან გამომდინარე ვბრუნები ჩემს სამშობლოში. თუმცა მომავლის განსაზღვრა წინასწარ ძალიან რთულია და არ გამოვრიცხავ, რომ ერთ დღეს შეიძლება დავბრუნდე საქართველოში.

Comments
Loading...
indian girls mom and son fuck. petite hairy teen rides. pornsnake.net amateur chick anal fucks. tamil xxx amorous angel screwed rough.